از نویسنده ی وبلاگ استلد طییب خواهش کردم تا نظرات خودش را در مورد بنده ی درگیر به افراط و تفریط بگه و این هم نظر ایشونه که به نظر من عالیه و امیدوارم برای شما هم کار ساز باشه:
در حدیث قدسی است که خداوند می فرماید : کسانی که به من پشت کرده اند اگر
می دانستند که من چه مقداربه آنها اشتیاق دارم از شوق جان می دادند . ( لو
علم المدبرون عنی کیف اشتیاقی بهم لماتوا شوقا ) کسانی که به خدا پشت کرده
اند ظاهرشان از روی جهل به خدا پشت کرده ولی عمق باطنشان رو کننده به
خداست . راه موت و بازگشت به خدا این است که بیابیم خدا با ما آشتی است و
مشتاق ماست . وقتی با خدا اشتی باشیم . باه شدوست باشیم و بهش اعتماد
داشته باشیم . خودمونو میسپریم دستش میشیم مثل یک میت روی دست مرده شوی .
خدا هم همینطوره اگه تو بهش ایمان قلبی داشته باشی خودتو میسپری دستش اون
وقت خدا هر چیزی جلوی پات بذاره چه شیرین و چه تلخ عین خیالت نیست . میگن
: مومن مثل کوه پایدار و مستحکم است که بادهای تند آن را تکان نمی دهند
یعنی همیشه ارومه . حالی به حالی نمیشه . یه روز کم نمیذاره یه روز زیاد .
نکته دیگه اینکه : مومنان و پیروان و شیعیان در صراط مستقیم که همون راه
ائمه و اهل بیت معصوم هست قدم بر می دارند . نه عقبتر از اونها گام بر
میدارند و نه جلوی اونها یا جلوتراز اونها بلکه پاشونو میذارن جای پای
اونها . . . . . من در حد اون چیزی که خودم بهش اعتقاد دارم براتون گفتم . انشاالله بتونم از نظرات شما و سایر دوستان استفاده بکنم . و یک جمله قصار تقدیم به همه عزیزان !