از نویسنده ی وبلاگ عاشق خدا خواهش کردم تا نظرات خودش را در مورد بنده ی درگیر به افراط و تفریط بگه
و این هم نظر ایشونه که به نظر من عالیه و امیدوارم برای شما هم کار ساز باشه:

یادمان باشد هرگاه خاطرمان مکدر از کدر روزگار شد.خدایی هست که خدایی اش همه ی عالمیان را فرا گرفته.این است که ما هستیم تا بود ِ او هست..

خود من از افراطی های شدید بودم که یا سفید سفید یا مشکی مشکی اما به مرور و با هر روز جنگیدن با عادت بد خودم تونستم به خودم کمک کنم.شاید باور کردنی نبود که من بتونم آدم آرومی باشم.
در این زمینه اسلام براهین و دستورات فراوانی دارد.
........ اهدنا الصراة المستقیم.....
از هر چیزی شیرینتر این هست که بدونی داری در اسلام قدم بر میداری.خود اسلام یعنی راه مستقیم و راحت رسیدن به خدا.حالا به نظر خود شما این کم لطفی نیست که در راه راست به افزاط و تفریط بری؟؟؟؟؟؟؟؟؟
به خدا توکل کن نه به توانایی خودت.از خدای بزرگت بخواه نه از دنیای اطرافت.عزیزم خدا همه جا دستمونو میگیره.فقط کافیه دستمونو به سمتش دراز کنیم.

سرسپرده از شما متشکرم.باز هم منتظر شماییم و منتظر نظرات شما خواننده ی مطلب...